فرق جهود، مسلمان و پاستافاریانی

جهود..مسلمان..پاستافاریانی!!

گاز زدن کعبه و دعا بر دیوار…. یا آبجو زدن به بدن.

کدامیک؟!

یهودی جهود مسلمان کعبه پاستافاریانی پاستافاریانیست آبجو

اثر آبجو بر استخوان ها

ته مانده های آبجو می توانند استخوان ها را ترمیم کنند!

آبجو دارای فسفر، کلسیم، منیزیوم، و سیلیس است، یعنی مواد اصلی موجود در استخوان، وتحقیق جدید نشان می دهد که می توان از آن برای ایمپلنت در استخوان استفاده کرد.

تاثیر آبجو مفید استخوان کلسیم ترمیم

Beer waste contains phosphorus, calcium, magnesium and silica, the main chemical components found in bones, and new research shows it can be used to make implants.

Science Alert

ظهور هیولای اسپاگتی پرنده بر روی آبجو

ظاهر شدن هیولای اسپاگتی بر روی کف آبجو… این چه پیامی می تواند باشد؟!

FSM appears on the froth of Beer
What message can this be?!

ظهور هیولای اسپاگتی پرنده آبجو کف

ترانه دلنشین هیولای اسپاگتی…

این موزیک ویدیو با زیرنویس پارسی، هدیه ایست از هیولای اسپاگتی پرنده و درس های اخلاقی بسیاری در باب پاستا و پاستافاریانیسم در بر دارد.

ابر گازی دارای الکل خلق شده توسط هیولای اسپاگتی پرنده

خدمت کسانی که هنوز باور نمی کنند ما آتشفشان آبجو در بهشت خواهیم داشت:

یک ابر گازی بین ستاره ای بنام G34.3 دارای میزانی از الکل است که می توان از آن 400 تریلیون تریلیون پیمانه آبجو ساخت!!

یا بعبارتی، 300 هزار پیمانه آبجو برای هر نفر در هر روز… بمدت یک میلیارد سال!!!

That’s 300,000 pints of beer every day for every single person on Earth for the next billion years: http://bit.ly/1khjmhI

خلقت هیولای اسپاگتی پرنده ابر الکل

آموزش آبجو سازی خانگی هیولای اسپاگتی پرنده

راهنمای آبجو سازی خانگی وحی شده توسط: هیولای اسپاگتی پرنده

از آنجایی که در دین مبین پاستافاریانیسم آبجو از نعمت های خدا (هیولای اسپاگتی) محسوب می شود، این آموزش را قرار دادیم تا شما نیز بتوانید در خانه آبجو ساخته و با نوشیدن آن مدح هاپ را بکنید مدح کردنی!

هیولای اسپاگتی پرنده

تئوری کار بدین صورت است که دلستر های ماءشعیر موجود در بازار را با استفاده از فرآیند تخمیر الکل دار کنیم. این فرآیند حدود 20 روز طول می کشد. و آبجوی ماحصل حدود 5 تا 8% الکل خواهد داشت.

مواد لازم:

1) پارچ شیشه ای یا پلاستیکی، یا یک لیوان بزرگ

2) جا نونی!

3) مخمر (یک قاشق غذا خوری)

4) دلستر کلاسیک (6 عدد)

5) شکر (21 قاشق غذا خوری)

6) وایتکس، تاید، ریکا، و هرچه مواد شوینده ی دیگر که دارید… و همچنین دستکش پلاستیکی ظرف شویی

7) یک لیوان برای فعال سازی مخمر ها

8) قاشق

9) کف گیر یا ملاقه

10) قیف

11) بطری خالی ماء شعیر (یک عدد)

آبجو سازی خانگی هیولای اسپاگتی پرنده

توضیحات اولیه:

پیشتوضیحات: ساخت آبجو کار آسانی نیست! :|

خوب، اگر هنوز پشیمان نشده اید، این توضیحات را بدقت read کنید. وقتی خوب ریدید، می توانید مرحلۀ بعد (طرز تهیه) را پیگیری کنید.

خودِ توضیحات: در ساخت آبجو، بهداشت خیلی مهم است. بهداشت آبجو از بهداشت شراب حساس تر است. پس به مرحلۀ شوییدن.. چیز.. شویش.. شوریدن.. همون مرحله ی نخست.. خوب توجه کنید. ما آبجو ها را در خود بطری های ماء شعیر بار می آوریم. مراحل کار بدین صورتند:

1) شورش (شستن)

2) مخمر زدن

3) بطری کردن

4) گاز گرفتن

5) لرد گیری و گاز دادن

6) خوردن

(اگر صبر و حوصله شما اندک است، به همان مرحله 6 اکتفا کنید!)

برای جا نونی از این ظرف های پلاستیکی که شبیه کعبه هستند استفاده کنید.

:))

مرحله 1) شورش

دستان خود را با صابون بشویید. ناخن بلند و کثیف نداشته باشید. چسب زخم نداشته باشید.

لیوانها، پارچ، قاشق، کف گیر، قیف و جا نونی را با ریکا و تاید بشویید. سپس وایتکس بزنید و به همه ی قسمت ها دست بکشید. وقتی وایتکس می زنید، از دستکش استفاده کنید تا پوست دست شما خورده نشود، که هیولای اسپاگتی حوصله درمان کردن شما را ندارد! :))

مطمئن شوید هیچ آلودگی یا چربی ای بر جا نمی ماند. سپس وسایل را آب زده و بگذارید تا به حال خود خشک شوند. از خشک کردن با پارچه یا دستمال پرهیز کنید. پس از خشک شدن، لکه های سفیدی از وایتکس بر روی جا نونی و وسایل پدیدار می شوند که با آب کشیدن و دست کشیدن (بدون دستکش) پاک خواهند شد. سپس دو باره وسایل را در حالتی رها کنید تا خشک شوند.

مرحله 2) مخمر زدن

این مرحله را روز و ساعتی انجام دهید که 24 ساعت بعدش خانه باشید! چون 24 ساعت پس از آن، باید مرحله 3 را انجام دهید و زمان بندی کار ها تقریباً مهم است.

برای مخمر، از قرص های مخمر آبجو یا پودر های مخمر موجود در عطاری ها یا قنادی ها استفاده کنید. از مخمر نان موجود در نانوایی ها نیز می توانید استفاده کنید که البته کیفیت پایین تری دارند. تنوع مخمر ها زیاد است، و بنابراین، نتیجه نهایی تا حدی متغیر است.

قرص های مخمر را بر روی بشقاب خشک و تمیزی ریخته و با ته استکان به آرامی خرد کنید. مخمر ها در واقع باکتری های الکل سازی هستند که فعال نشده اند. پس از فعال کردن، آنها بدون نیاز به اکسیژن، تکثیر کرده و قند را تبدیل به الکل می کنند.

با فرض این که دقایقی پیش طبق مرحله 1 وسایل را شسته و آب کشیده اید، اینک باید مخمر زنی کنید. ابتدا بطری های ماء شعیر را یکی یکی در کعبه خالی کنید، و با کف گیر هم بزنید تا گاز آنها خارج شود. این گاز اولیه ی ماء شعیر هاست و مورد نیاز ما نمی باشد. پس آنها را تا می توانیم خارج می کنیم. در مرحله 5 آبجو دوباره گاز دار می شود. (بطری ها را نگه دارید برای مرحله 3)

پس از خالی کردن و هم زدن ماء شعیر ها، اکنون شکر را به آرامی می ریزیم. شکر باعث کف کردن و فوران کردن آبجو می شود، پس باید به آرامی آنرا وارد ملات (batch) کنید. به ازای هر بطری، سه و نیم قاشق پر غذاخوری شکر لازم است. نه بیشتر و نه کمتر!

پیش از هم زدن، از آنجایی که این کار کمی زمان می برد، مقداری آب را روی گاز می گذاریم تا جوش بیاید. سپس به آرامی ملات را هم می زنیم تا شکر بطور کامل حل شود.

پس از جوش آمدن آب، حدود نیم لیوان آبجوش را در لیوانِ شسته شده می ریزیم و صبر می کنیم تا خنک شود.

توجه کنید که آب وقتی جوش می آید، میکروب هایش کشته می شوند، ولی آب جوش محیط خوبی برای مخمر ها نیست. باید صبر کنیم تا دمای آب لیوان پایین بیاید (حدود 30 درجه سانتیگراد). پس از اینکه آب لیوان ولرم شد، یک قاشق غذاخوری مخمر را در لیوان می ریزیم و با قاشق شسته شده هم می زنیم. مخمر ها معمولا به هم می چسبند و توده هایی شکل می دهند که با هم زدن از هم جدا می شوند. توجه کنید که مخمر در آب حل نمی شود! پس وقت خود را تلف نکنید و بگذارید ته نشین شوند و حدود 20 دقیقه صبر کنید تا باکتری های ما از خواب بیدار شوند. سپس لیوان مخمر را در جانونی خالی کنید. اگر مقداری از مخمر ها ته لیوان باقی ماندند، با ماء شعیر آنها را خالی کنید.

اکنون باز هم با کف گیر ملات را هم بزنید تا هم گاز خارج شود و هم اکسیژن وارد آبجو شود. روز اول مخمر ها نیازمند اکسیژن هستند تا تکثیر پیدا کنند. پس جا نونی را در محل مرتفع و تاریکی بگذارید و در آنرا کمی باز بگذارید. البته کاملا باز نگذارید، زیرا گرد و غبار وارد آبجو می شود. حدود دو سانتی متر در جا نونی باز باشد کافی است جهت عبور هوا.

اکنون 24 ساعت صبر کنید! ;)

مرحله 3) بطری کردن

پس از گذشت 24 ساعت، آبجو را چک کنید. باید روی آن کف جمع شده باشد. یک کف غیر عادی و پف کرده که دارای لکه های سیاه و قهوه ای است. اگر چنین کفی را نمی بینید، یکی دو ساعت دیگر صبر کنید. بالاخره این اتفاق می افتد، و پس از آن، نوبت ریختن ملات در بطری است.

خوب به این قسمت دقت کنید. قیفی که شسته بودید را بالای بطری اول بگذارید و پارچ را در جا نونی فرو کرده و یک بار در خود جا نونی بریزید. این کار باعث می شود تا مخمر ها از ته کعبه بیرون بیایند و به مدت 5 الی 10 ثانیه در آبجو معلق بشوند، در این حین شما باید پیش از ته نشین شدن مخمر ها، یک پارچ آبجو بردارید.

سپس به آرامی نیمی از پارچ را در بطری بریزید و نیمه ی دوم پارچ را کمی تکان دهید تا مخمر ها به ته پارچ نچسبند. با همین روش بطری ها را پر کنید. بطری را کاملا پر نکنید. احتمالاً به بطری هفتم هم نیاز پیدا خواهید کرد، زیرا مقداری مواد اولیه اضافه شده اند به بطری ها، و همچنین شما بطری ها را کمتر از کارخانه پر می کنید.

در بطری ها را کاملا محکم بسته و بطری ها را در جایی تاریک و معتدل بگذارید. از این لحظه، هر 12 ساعت یک بار باید مرحله ی بعدی را انجام بدهید.

مرحله 4) گاز گرفتن

در این مرحله، چون توی کف آبجو هستید، می توانید بطری ها را گاز بگیرید! :))

پس از گذشت 12 ساعت از پلمب کردن بطری ها، گاز با فشار زیادی در بطری ها ایجاد می شود که باید خارج شود.

خوب دقت کنید!

نحوه ی خارج کردن گاز بطری ها خیلی مهم است. اولا از یک پارچه استفاده کنید تا پوست دست شما زخم نشود. این صد بار. بعداً هی نگین نگفتی، هیولا! :|

در بطری را به آرامی بچرخانید. معمولا بسرعت مقداری گاز خارج می شود و متوقف می شود. بخاطر همین شما وسوسه می شوید در بطری را بیشتر بچرخانید. پس این کار را بکنید!

با اندکی چرخاندن درب، می بینید که سطح کف موجود در بطری به بالا می آید. اجازه بدهید سطح کف کاملا بالا بیاید تا به نزدیکی در بطری برسد و آماده ی بیرون ریختن بشود. و بسرعت در بطری را بسته و محکم کنید. بینی خود را نزدیک بطری بگیرید و هنگام خروج گاز، بو بکشید تا از سلامت آبجو اطمینان حاصل کنید.

البته اگر بار اولتان است، نمی دانید چه بویی باید داشته باشد. پس توجه کنید که بو های این مرحله کمی تیز و ناخوشآیند هستند. پس زود قضاوت نکنید. آبجویی که خراب شده است (هیولا آن روز را نیاورَد!) بوی ترشی و سرکه می دهد.

محیط بیرون از آبجو دارای باکتری ها مخرب و فاسد کنند ای است که اگر پایشان به آبجو باز شود، آنرا خراب کرده و محصول ما ترش می شود. پس آبجو زمانی خراب می شود که در معرض هوا یا آلودگی قرار بگیرد. آبجو هایی که در دبه های پلاستیکی درست می کنند احتمال خراب شدن بیشتری دارند.

هر 12 ساعت این کار را تکرار کنید. وگر نه بطری ها منفجر می شوند! بطری ها را بهتر است افقی کنید تا مخمر ها بهتر فعالیت کنند. این مرحله حدود 4-5 روز طول می کشد. نشانه ی پایان یافتن این مرحله این است که وقتی پس از 12 ساعت سراغ بطری می آیید، گاز زیادی برای خارج کردن ندارد و هنگام گاز گیری کف آبجوی بطری بالا نمی آید.

توجه کنید که دو روز آخر، بطری ها را عمودی بگذارید و هنگام گاز گیری زیاد تکان ندهید تا لرد ها ته بطری باقی بمانند. اگر آنها در بطری پخش شدند، دو روز طول می کشد تا ته نشین شوند، و به خاطر همین، مرحله ی بعد دو روز به تعویق می افتد.

مرحله 5) لرد گیری و گاز دادن

لِرد (دُرد = پس مانده) های ته بطری ها در این مرحله خارج می شوند. البته می توانید آنها را نگه دارید ولی موقع نوشیدن مزاحم شما می شوند و باید مراقب باشید که آنها وارد آبجو نشوند، زیرا آبجو را کدر و بد مزه می کنند. پس نبود آنها بهتر است. ولی خود هیولا آنها را نگه می دارد، زیرا بودن آنها باعث می شود آبجوی قوی تری بدست بیاید.

نحوه ی خارج کردن لرد ها بدین صورت است که کعبه مراحل اول را می آورید (آن بهمراه قیف باید مانند مرحله 1 شسته باشد) و بطری ها را به آرامی کج کرده و در آن خالی می کنید. وقتی احساس کردید آبجویی که خارج می شود دارد کدر می شود، دیگر ادامه ندهید و بگذارید لرد ها در بطری باقی بمانند. وقتی بطری را برای خالی کردن کج می کنید، حتی المقدور از جلو عقب کردن پرهیز کنید، زیرا باعث پخش شدن لرد ها می شود.

در نهایت، همه ی ته مانده ها را در یکی از بطری ها خالی کنید و این بطری تخمی را نگه دارید برای مهمان.. یا اگه کسی گفت بهم آبجو بده… می توانید از بطری هفتم استفاده کنید! :)))

اکنون باید دوباره شکر بزنید. در واقع، در حال حاضر آبجو ها دارای الکل هستند، ولی اگر از آنها بنوشید، خواهید فهمید که گاز ندارند و همچنین مزه مزخرفی می دهند. شکر با بقایای مخمر موجود در بطری ها واکنش داده و گاز تولید می کند. شکر اولیه توسط مخمر ها خورده شده و به الکل تبدیل شده است. در این مرحله، به ازای هر بطری، یک قاشق غذاخوری شکر لازم است.

این بار، شکر را در ظرفی از جنس استیل (یا ماهیتابه) که بخوبی شسته شده باشد و دارای هیچ گونه چربی ای نباشد ریخته، و با نیم لیوان آب حرارت می دهیم و حل می کنیم. هر چه مقدار آب کمتر باشد بهتر است. چون درصد آبجو ها را پایین می آورد. سپس صبر کنید شربت به جوش بیاید و فورآً آنرا خاموش کرده و صبر می کنیم تا خنک شود. از وارد کردن شربت داغ به آبجو پرهیز کنید.

سپس، شربت ایجاد شده را درون کعبه بریزید. توجه کنید که اگر شکرِ حل نشده وارد آبجو شود، آبجو فوران کرده و میزان زیادی از آن با جوش و خروش از بین می رود، پس همانطور که توضیح داده شد، حتما از شکر، شربت درست کرده و در آبجو بریزید.

خوب، حالا قیف را بر بالای بطری ها گذاشته و به آرامی هر چه تمام تر (بمنظور جلوگیری از تولید کف) بطری ها را پر می کنیم. کمی هم در بطری هفتم بریزید. مهمان ها گناه دارند! :D

سپس در بطری ها را محکم بسته و 15 روز می گذاریم در جایی تاریک و معتدل بمانند. این مدت اگر بیشتر هم بشود بهتر است، و آبجو ها بهتر جا می افتند.

همه ی مراحل را تا اینجا با دقت انجام دهید. وای به حال شما ای کسانی که ایمان آورده اید، اگر آبجویتان خراب شد. خراب کردن یک بطری آب جو حتی با خوردن یک قابلمه ماکارونی هم جبران نمی شود. توصیه های هیولای اسپاگتی پرنده را جدی بگیرید.

مرحله 6) خوردن

این مرحله را که خودتان بلدید ؛)

بهترین زمان برای نوشیدن آبجو بعد از ظهر است، هنگامی که از سر کار یا دانشگاه بر می گردید، و می خواهید موزیکی، سریالی، فوتبالی چیزی تماشا کنید.

هشدار: زیاد خوردن آبجو باعث خوشی بیش از حد می شود. اگر آمادگی این همه خوشی را ندارید، زیاد نخورید! اگر در کنار آن فعالیتی نداشته باشید، احتمالا شکم شما نیز به مرور چاق شود. پس هم دماغ شما و هم شکم شما با آبجو چاق می شود.

نوش!

لینک مستقیم فایل پی دی اف

شکسپیر پاستافاریانیست

این شعر از شکسپیر ثابت می کند که او به هیولای اسپاگتی پرنده باور داشته است!!
الا ای گوهر ناپیدای می..
گر نیست ترا نامی که بشناسیمت، پس چرا که هیولا ننامیمت؟

That proves Shakespeare was a Pastafarian:
«O thou invisible spirit of wine, if thou hast no name to be known by, so why the inferno should not we call thee monster.»

شکسپیر و هیولای اسپاگتی پرنده